SYNC
SYNC bestaat uit twee identieke doeken met verlichte knoppen die één gemeenschappelijke toestand delen: als je een knop op jouw doek verlicht, gaat deze op het andere doek uit. Het resultaat is een speels touwtrekspel waarbij het publiek in zijn eentje een steeds veranderend patroon creëert.
SYNC bestaat uit twee identieke doeken, elk een raster van 64 verlichte knoppen, die op enige afstand van elkaar zijn opgesteld. Elke knop heeft één toestand, die door beide doeken wordt gedeeld. Druk je op een knop op doek A, dan licht deze daar op. Druk op dezelfde knop op doek B en het licht springt over, waardoor de knop op doek A uitgaat. Als het aan de ene kant brandt, is het aan de andere kant altijd donker. Die ene regel maakt van elke druk op een knop een klein touwtrekspel. Je kunt proberen iets op je doek te tekenen, maar iemand aan de andere kant kan het met één druk op de knop ongedaan maken. Uit deze minimale regel, aangestuurd door menselijke input, ontstaat een steeds veranderend patroon, en geen twee momenten zien er hetzelfde uit. Dat is wat algoritmische kunst doet: een minimale set regels produceert complex, levend gedrag. Het is een ritme van actie en reactie, van opbouwen en afbreken, volledig bepaald door het publiek.
Vertaald uit het Engels